Oordelen

Oordelen, we doen het allemaal. Constant gaan er oordelen door ons hoofd. We plakken etiketjes op mensen en situaties. We stoppen ze in hokjes en vinden er iets van.

Het hebben van oordelen over anderen, jezelf en de wereld leidt af en het houd je weg bij aanwezigheid in het nu. Het zorgt ervoor dat je dingen in goed en fout verdeelt.

Als je aandacht begint te brengen bij het oordelen dan zul je je misschien gaan verbazen hoe vaak je dat doet. Het gaat de hele dag door, een stroom van oordelen: dat vind ik leuk, dat niet, wat wil ik, dat niet. Dat maakt het lastig om alles en iedereen in je leven met een open spontane houding tegemoet te treden. Anderen te ontmoeten zonder oordeel en zonder vooraf ingenomen mening kun je wel leren.

Wanneer je oordeelt en iemand in een hokje stopt, zie je niet meer hoe diegene werkelijk is, maar je ziet hem door de gekleurde bril van jouw oordeel en overtuigingen.

Vrijwel iedereen is zo gewend om continu te oordelen, dat je vaak niet eens in de gaten hebt dat je het doet. Wanneer je bijvoorbeeld door een onbekende stad loopt, vorm je je telkens een nieuwe mening. Bij iedere indruk die je opdoet, vorm je een waardeoordeel: oh, mooie oude gevel, nou die gordijnen zijn ook oubollig, wat een leuk bankje. Alles wat je ziet, zie je door de filter van jouw bril. Alles wat je waarneemt, wordt aangehouden tegen je overtuigingen van hoe iets zou moeten zijn.

Wanneer je over iemand of iets oordeelt, zegt dat uiteindelijk niets over die ander, het zegt wat over jou. Over hoe jij de wereld en andere mensen ziet. Wanneer je anderen niet definieert volgens beroep, ras, geslacht, financiële positie, leeftijd of ander criterium kun je iemand veel opener tegemoet treden. Je kunt iemand zien zoals hij in wezen is.

Probeer eens door een stad te lopen zonder oordeel. Zet die gekleurde bril eens af. Neem alleen waar wat je ziet: Hé een gevel, kijk gordijnen, ah een bankje. Door op die manier te oefenen met waarnemen, zul je na verloop van tijd gaan merken dat je opener wordt. Je kunt makkelijker anderen ontmoeten en hen zien zoals ze werkelijk zijn.

Een andere manier om minder te oordelen, is je overtuigingen los te laten. Je overtuigingen zijn denkbeelden die je tijdens je opvoeding of vanuit je omgeving of cultuur hebt meegekregen over hoe dingen horen te zijn. Wanneer je wat dieper op iedere overtuiging inzoomt en gaat voelen of die overtuiging ook echt bij jou past, zul je merken dat veel denkbeelden achterhaald zijn en niet passen bij wie jij nu bent.

Wanneer je minder overtuigingen en vastgezette denkbeelden hebt, kun je alles in je leven ook makkelijker open en ontvankelijk benaderen. Je kunt je weer verwonderen over wat er op je pad komt. Je zult merken dat je je daar rustiger en gelukkiger door voelt.

Ben je bereid om elk oordeel achter je te laten en te kijken met een open blik en een houding alsof je alles voor de eerste keer ziet, ga dan aan de slag met onderstaande opdrachten:

Opdracht 1:

Kies een dag uit voor deze opdracht en schrijf gedurende deze dag al je oordelen (zowel positieve als negatieve) op. Waar vind jij iets van, wat vind je mooi, wat vind je lelijk, wat vind je van dat rijgedrag, hoe staat de outfit van je vriendin, wat vind je van je gedachten of van die beslissing die je gister hebt genomen, wat vind je van je opvoeding en je ouders, wat vind je van de kookkunsten van je partner of de manier van leidinggeven van je manager?

Opdracht 2:

Kies daarna 1 situatie uit en kijk naar de manier hoe je dit verhaal vertelt of hoe je erover denkt. De verhalen die wij vertellen zijn namelijk doordrenkt van oordelen. Vertel dit verhaal dan eens door alleen de kale feiten te benoemen (geen oordelen). Als je alle interpretaties uit het verhaal weglaat dan kan het zijn dat je een andere relatie krijgt met het gebeurde. Dat er in jou meer afstand komt tot die situatie. In feite trek je jouw met emotie geladen energie uit het verhaal terug doordat je de oordelen eruit weghaalt. Je zult merken dat een verhaal zonder energetische voeding jou loslaat. Op deze manier kun jij je verleden achteraf nog veranderen; niet de gebeurtenis zelf natuurlijk, maar wel jouw verhaal erover en daarmee ook je gevoelens.

Loslaten

Loslaten is niet ophouden met liefhebben, 
het is erkennen dat ik het niet voor een ander kan doen.

Loslaten is niet mezelf afsluiten, 
het is realiseren dat ik een ander niet kan beheersen. 

Loslaten is niet iets mogelijk maken, 
maar toestaan dat de dingen gaan zoals ze gaan. 

Loslaten is niet vechten tegen machteloosheid, 
maar accepteren dat de uitkomst zich niet dwingen laat. 

Loslaten is niet een ander willen veranderen of verwijten maken, 
maar het beste ervan maken voor mijzelf. 

Loslaten  is niet zorgen voor,
maar geven om de ander.

Loslaten is niet uit handen nemen, 
maar ondersteunen. 

Loslaten is niet oordelen, 
maar toestaan dat de ander ook maar gewoon een mens is. 

Loslaten is niet beschermen, 
maar toestaan dat de ander zijn eigen realiteit onder ogen ziet. 

Loslaten is inzien dat de ander zich niet laat controleren, 
dat ik alleen kan streven naar degene die ik droom te zijn. 

Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben.

Samenzijn

Als mens hebben we enerzijds de behoefte aan vrijheid en anderzijds de behoefte om bij een ander te horen, bij een groter geheel. Binnen een relatie is het dan ook de uitdaging om een goed evenwicht te vinden tussen ‘samen’ en ‘apart’.

Onderstaand citaat van Kahlil Gibran geeft deze dynamiek mooi weer ❤

Al zijn jullie samen, laat er ruimte tussen jullie bestaan.
En laat de winden van het universum tussen jullie dansen.
Heb elkaar lief, maar maak de liefde niet tot een verplichting.
Laat zij liever een zee zijn, die deint tussen de kustlijnen van jullie zielen.
Vul elkaars beker, maar drink niet uit een en dezelfde bokaal.
Geef elkaar te eten, maar eet niet van een en hetzelfde brood.
Zing en dans samen, maak het leven tot een feest, maar laat elkaar vrij.
Zoals de snaren van een luit op zichzelf staan, al doortrilt hen dezelfde muziek.

Geef je hart, maar geef het niet bij elkaar in bewaring,
want alleen de hand des levens kan jullie harten bevatten.
Sta bij elkaar, maar niet te dicht opeen, immers,
de zuilen van de tempel staan op zichzelf,
en de eikenboom en de cipres groeien niet in elkaars schaduw.

Auteur: Kahlil Gibran

Life is a journey, not a destination

Hoe leuk is het als je met iemand mag samenwerken waarmee je heel veel gemeenschappelijk hebt?

Joyce en ik mogen dit sinds een aantal weken ervaren.

Als je onze ontwikkeling, interesses en overeenkomsten leest, zou je verwachten dat we elkaar al jaren kennen.

Maar niks is minder waar…

Onze paden hebben elkaar nog niet zo heel lang geleden gekruist. Maar ik geloof erin dat alles begint op het juiste moment, niet eerder of later.

We hebben onze carrière allebei opgebouwd in de recreatiebranche in Kerkrade. Joyce als Office Manger bij Discovery Museum en ik als Hoofd P&O bij GaiaZOO.

Om onze enorme passie voor het ontwikkelen van mensen meer vorm te geven, zijn wij naast deze werkzaamheden, gestart met het volgen van diverse coachingsopleidingen.

Joyce heeft zich gespecialiseerd in mindfulness en voice dialogue en is aangesloten bij Nobco, waarbij mijn coaching stijl een combinatie is van systemisch werk en coachen op biografie (NOLOC aspirant-lid).

Nog niet zo heel lang geleden hebben we onze vertrouwde werkomgeving ingeruild voor het zelfstandig ondernemerschap en zijn we elkaar tegengekomen.

Ons Curriculum laat daarnaast zien dat we allebei woonachtig zijn in Kerkrade en uit hetzelfde geboortejaar komen. We zijn voetbalmoeders, boekenwormen, vurig, hondenliefhebbers en zeer gepassioneerd over ons werk als coach.

Samen lopen we nu op een nieuw pad, beide vanuit ons eigen bedrijf, met de kernwaarden vrijheid, gelijkwaardigheid en vertrouwen hoog in het vaandel.

Dat wat we gaandeweg ons pad tegenkomen en meemaken voegen we toe aan onze ervaring, we leren ervan en zetten onze reis voort met een onbekende bestemming.

Onze uitgebreide verhalen kun je lezen op https://www.bounce-up.nl/over-mij/ en https://colorfulrebelcoaching.nl/over-mij/.

Mentaal en fysiek in balans

Wat gebeurt er als je een lifecoach samenbrengt met een bokstrainer?

Naar mijn idee ontstaat er dan een interessante, krachtige en dynamische combinatie. Boksen geeft een boost aan je zelfvertrouwen, je leert je grenzen kennen en ontdekt waartoe je lichaam in staat is. Lifecoaching zorgt voor meer mentale balans, je gaat krachtiger in je leven staan, leert jouw grenzen aangeven en je leert om bewustere keuzes te maken.

In mijn geval kan ik zeggen dat zodra ik de ring instap, mijn “vuurkant” zeker de overhand krijgt. Een kant die ik niet altijd laat zien, maar ook niet kan onderdrukken tijdens de bokstraining.

Zodra ik uit de ring stap heb ik veel meer energie, voel ik me fysiek sterker en fitter. Op mentaal vlak ervaar ik ook veel meer rust doordat het een mega uitlaatklep is. Door deze combi, lifecoaching en boksen ontmoet jij jezelf op een andere manier.

Jesse en ik gaan graag met jou aan de slag; Jesse vanuit de boksring in Landgraaf en ik vanuit mijn praktijkruimte in Kerkrade.

Het traject duurt twee maanden waarbij er wekelijks een contactmoment zal zijn. Een week sta je in de boksring en de andere week ben je in de praktijkruimte.

Tijdens de gesprekken gaan we samen aan de slag om jouw familie-DNA, waarden & normen, (belemmerende) overtuigingen en patronen op te sporen en hierin een verbinding te leggen tussen jouw levensgeschiedenis en de effecten hiervan op je gedrag. 

Het boksen ondersteunt je mentale groei met als resultaat dat je mentaal & fysiek in balans komt.

Ben je benieuwd naar onze aanpak en wat dit voor jou kan betekenen? Maak dan nu een afspraak voor een (vrijblijvend) kennismakingsgesprek.

Pas dan ben ik gelukkig…

Er was eens een arme oude man wiens enige bezit een schitterende schimmel was. Al jarenlang hadden de mensen uit zijn dorp hem gezegd het paard te verkopen omdat het een hoop geld op zou brengen en hij verder geen cent had om uit te geven. “Het paard is een deel van mijn familie, en je familie verkoop je niet”, was steevast zijn antwoord.

Op een nacht verdween het paard uit zijn stal en de mensen zeiden: “Zie je nou wel ouwe, dan had je maar niet zo dom moeten zijn en het beest moeten verkopen. Nou heb je helemaal niks meer. Een groter ongeluk had je niet kunnen overkomen”. Maar de oude man zei: “Wie weet of het een geluk of een ongeluk is. Het enige dat ik weet is dat het paard weg is. Maar of het een ongeluk is? Wie kan er verder zien dan zijn neus lang is?”

Een aantal weken later kwam het paard op een nacht met twaalf andere, wilde paarden terug naar de stal. Blijkbaar was het losgebroken om zijn soortgenoten te zoeken en had het uiteindelijk de weg naar zijn baas teruggevonden. De mensen uit het dorp zeiden: “Ouwe, je had volkomen gelijk. Het was helemaal geen ongeluk maar juist een geluk dat het beest er vandoor ging, want nou ben je een vermogend man”. Maar de oude man antwoordde: “Wie weet of het een geluk of een ongeluk is. Het enige wat ik weet is dat het dier met twaalf andere paarden is teruggekomen. Maar of het een geluk of een ongeluk is ……?”

In de volgende dagen en weken probeerde de zoon van de oude man de wilde paarden te temmen en viel daarbij van een woeste hengst. Beide benen werden verbrijzeld. De mensen uit het dorp zeiden: “Ouwe, zo’n geluk was het nou inderdaad ook weer niet dat je paard met die anderen is teruggekomen. Je had helemaal gelijk, want nu is je zoon invalide en een groter ongeluk kon je haast niet overkomen”. De oude man verzuchtte: “Wanneer houden jullie nou eindelijk eens op met te doen alsof je vandaag weet hoe morgen zal zijn? Het enige dat ik weet is dat mij vandaag een ongeluk is overkomen, maar meer weet ik niet.”

Een paar maanden later brak er oorlog uit in het land, en alle gezonde jonge mannen van het dorp moesten in het leger dienen en werden naar het front gestuurd. Geen een keerde levend in het dorp terug.
En wat zeiden de mensen als ze de oude man tegenkwamen ……?

Preventie

Duurzame inzetbaarheid, ontwikkeling, talentmanagement, drijfveren, persoonlijk leiderschap, kostenbesparing, lager ziekteverzuim en vitaliteit

Spreken deze woorden je aan…lees dan verder!

Soms wordt een werknemer in zijn leven overmand door gebeurtenissen, life events, waar hij niet voor heeft gekozen. Deze life events hebben een grote impact op zijn leven, niet alleen privé, maar ook op het werk.

De werknemer zit niet lekker in zijn vel, hij loopt vast, heeft weinig energie en zijn productiviteit wordt minder. Voor zowel werkgever als werknemer is dit geen prettige situatie en de kans zit erin dat de werknemer zich ziek gaat melden.

Op dat moment kom ik als coach in beeld en ga in gesprek met de werknemer om hem daar waar nodig te ondersteunen en tools aan te reiken zodat hij weer evenwichtig, positief en flexibeler in het leven gaat staan (en hierdoor duurzaam inzetbaar blijft).

Ik, Yvette Hollands, ben al 20 jaar werkzaam binnen de vakgebieden HR, Werving & Selectie, Re-integratie en Coaching. Om mijn enorme passie voor het ontwikkelen van mensen meer vorm te geven heb ik een aantal jaren geleden besloten om mijn HR kennis te verbreden met diverse coaching opleidingen. In mijn coaching maak ik dan ook gebruik van al deze elementen waardoor ik de belangen binnen de organisatie goed kan afwegen en hierin zowel de werkgever als de werknemer kan ondersteunen en adviseren.

Vang jij deze signalen op bij jouw werknemer, dan kun je hierin preventief handelen. Op deze manier blijft de werknemer behouden voor het bedrijf, hij blijft duurzaam inzetbaar, een positieve samenwerking tussen werknemer en werkgever blijft gewaarborgd met als gevolg een lager ziekteverzuim en bijbehorende kostenbesparing.

Spreekt dit je aan, dan kom ik graag met je in contact.

Waardering

Uit zijn test komt naar voren dat waardering een belangrijke motivator voor hem is. Om precies te zijn: waardering van een ander.

Ik stel hem dan ook de vraag wat het met hem doet als hij deze waardering niet krijgt?

Twijfel, piekeren, doe ik het wel goed…deze woorden geven de strekking goed weer van zijn antwoord. Zijn gemoedstoestand wordt dus bepaald door een ander.

Op het moment dat jij iets verwacht van een ander (in dit geval waardering) dan leg je als het ware jouw “lot” in de handen van iemand anders. Je bent dan overgeleverd aan die persoon, aan wat die persoon ervan vindt…

Hier heb jij dus geen invloed op. Want jij kunt niet bepalen voor die ander wat hij ervan moet vinden.

En dat wat deze persoon ervan vindt, kan ook nooit iets over jou zeggen. Het is altijd een projectie van hem op jou.

Maar waar heb je dan wel invloed op?

Alleen op dat wat jij er zelf van vindt en de manier waarop jij hiermee omgaat.

Stel jezelf eens de vraag wat jij prettiger vindt? Om afhankelijk te zijn van de mening van iemand anders of om zelf invloed te hebben op de situatie en zelf de leiding te nemen over jouw leven?

Het ontwikkelen van persoonlijk leiderschap staat dan ook altijd centraal in mijn coaching om jou bewust te maken van de invloed die jij hebt op jouw leven.

Ben je er klaar voor?

Levenslijnen

Iedereen heeft in zijn leven een uiterlijke en een innerlijke levenslijn. De uiterlijke lijn is meestal zichtbaar terwijl de innerlijke lijn vaak niet zichtbaar is. Vaak komen problemen dan ook voort uit het feit dat deze lijnen niet synchroon lopen.

Je uiterlijke levenslijn heeft betrekking op je afkomst, opvoeding, opleiding en werkervaring en geeft weer wie je geworden bent door je opvoeding en opleiding.

Je innerlijke levenslijn heeft betrekking op talenten, intuïtie en zingeving en geeft weer wie je werkelijk bent en over welke talenten je beschikt.

Doordat je vaak meer gericht bent op de uiterlijke levenslijn, kan het risico bestaan dat de innerlijke levenslijn vervaagt en dat er talenten verloren gaan of dat je op een punt komt waarop je leegte ervaart en enige zingeving mist.

Het in kaart brengen van deze lijnen kan je dus veel inzicht geven in waar je nu staat en waar je naar toe wilt.

Behulpzaam hierbij zijn de volgende vragen:
– waar liggen je talenten en hoe wil je deze inzetten;
– wat betekent werk voor jou;
– wat wil je via je werk voor anderen betekenen.

Als jij naar jouw levenslijnen kijkt, waar sta jij dan nu?

Introvert

En toen vlogen we voor de eerste keer naar Amerika…

Toen ik mijn HEAO diploma behaalde, vond mijn man het een goed idee om deze periode af te sluiten met een vakantie in Florida. Ook al had ik nog nooit gevlogen; ik vond dat een fantastisch idee!

Mijn impulsiviteit won op dat moment van mijn introversie, maar die euforie duurde niet lang.

We overnachtten de nacht van te voren in een Van der Valk dichtbij Schiphol en hoe dichter we bij het hotel kwamen hoe stiller en angstiger ik werd. Ik zal nooit vergeten dat ik op de afrit in tranen uitbarstte en dat mijn man het Spaans benauwd kreeg (hij zag de bui al hangen dat ik niet in het vliegtuig zou stappen). Die nacht heb ik dan ook geen oog dicht gedaan en ook het ontbijt was een ramp.

Na een vertraging van 8 uur ben ik uiteindelijk toch in het vliegtuig gestapt…en toen begon de volgende uitdaging….

Want ik zat toch maar even aan de andere kant van de wereld, ver weg van mijn vertrouwde en veilige stekkie.

Als we de video van die vakantie terugkijken, moeten we nu ook heel hard lachen, want je ziet mij constant telefoneren met het thuisfront. Mijn moeder kreeg iedere dag een uitgebreide versie van de dag en wist bij thuiskomst al alle details van de vakantie (hoe mijn moeder als introvert deze vakantie heeft beleefd is weer een ander verhaal hahaha…).

Heimwee kan voor een introvert dan ook belemmerend werken.

Gelukkig heb ik van heimwee geen last meer en hebben we als gezin hele mooie reizen gemaakt. Het feit dat mijn man extraverter is dan ik, heeft zeker positief bijgedragen aan deze ontwikkeling. Door zijn idee om naar Amerika te vliegen, ben ik uit mijn comfortzone gestapt…anders was ik waarschijnlijk nooit verder gekomen dan Zeeland.