Oordelen

Oordelen, we doen het allemaal. Constant gaan er oordelen door ons hoofd. We plakken etiketjes op mensen en situaties. We stoppen ze in hokjes en vinden er iets van.

Het hebben van oordelen over anderen, jezelf en de wereld leidt af en het houd je weg bij aanwezigheid in het nu. Het zorgt ervoor dat je dingen in goed en fout verdeelt.

Als je aandacht begint te brengen bij het oordelen dan zul je je misschien gaan verbazen hoe vaak je dat doet. Het gaat de hele dag door, een stroom van oordelen: dat vind ik leuk, dat niet, wat wil ik, dat niet. Dat maakt het lastig om alles en iedereen in je leven met een open spontane houding tegemoet te treden. Anderen te ontmoeten zonder oordeel en zonder vooraf ingenomen mening kun je wel leren.

Wanneer je oordeelt en iemand in een hokje stopt, zie je niet meer hoe diegene werkelijk is, maar je ziet hem door de gekleurde bril van jouw oordeel en overtuigingen.

Vrijwel iedereen is zo gewend om continu te oordelen, dat je vaak niet eens in de gaten hebt dat je het doet. Wanneer je bijvoorbeeld door een onbekende stad loopt, vorm je je telkens een nieuwe mening. Bij iedere indruk die je opdoet, vorm je een waardeoordeel: oh, mooie oude gevel, nou die gordijnen zijn ook oubollig, wat een leuk bankje. Alles wat je ziet, zie je door de filter van jouw bril. Alles wat je waarneemt, wordt aangehouden tegen je overtuigingen van hoe iets zou moeten zijn.

Wanneer je over iemand of iets oordeelt, zegt dat uiteindelijk niets over die ander, het zegt wat over jou. Over hoe jij de wereld en andere mensen ziet. Wanneer je anderen niet definieert volgens beroep, ras, geslacht, financiële positie, leeftijd of ander criterium kun je iemand veel opener tegemoet treden. Je kunt iemand zien zoals hij in wezen is.

Probeer eens door een stad te lopen zonder oordeel. Zet die gekleurde bril eens af. Neem alleen waar wat je ziet: Hé een gevel, kijk gordijnen, ah een bankje. Door op die manier te oefenen met waarnemen, zul je na verloop van tijd gaan merken dat je opener wordt. Je kunt makkelijker anderen ontmoeten en hen zien zoals ze werkelijk zijn.

Een andere manier om minder te oordelen, is je overtuigingen los te laten. Je overtuigingen zijn denkbeelden die je tijdens je opvoeding of vanuit je omgeving of cultuur hebt meegekregen over hoe dingen horen te zijn. Wanneer je wat dieper op iedere overtuiging inzoomt en gaat voelen of die overtuiging ook echt bij jou past, zul je merken dat veel denkbeelden achterhaald zijn en niet passen bij wie jij nu bent.

Wanneer je minder overtuigingen en vastgezette denkbeelden hebt, kun je alles in je leven ook makkelijker open en ontvankelijk benaderen. Je kunt je weer verwonderen over wat er op je pad komt. Je zult merken dat je je daar rustiger en gelukkiger door voelt.

Ben je bereid om elk oordeel achter je te laten en te kijken met een open blik en een houding alsof je alles voor de eerste keer ziet, ga dan aan de slag met onderstaande opdrachten:

Opdracht 1:

Kies een dag uit voor deze opdracht en schrijf gedurende deze dag al je oordelen (zowel positieve als negatieve) op. Waar vind jij iets van, wat vind je mooi, wat vind je lelijk, wat vind je van dat rijgedrag, hoe staat de outfit van je vriendin, wat vind je van je gedachten of van die beslissing die je gister hebt genomen, wat vind je van je opvoeding en je ouders, wat vind je van de kookkunsten van je partner of de manier van leidinggeven van je manager?

Opdracht 2:

Kies daarna 1 situatie uit en kijk naar de manier hoe je dit verhaal vertelt of hoe je erover denkt. De verhalen die wij vertellen zijn namelijk doordrenkt van oordelen. Vertel dit verhaal dan eens door alleen de kale feiten te benoemen (geen oordelen). Als je alle interpretaties uit het verhaal weglaat dan kan het zijn dat je een andere relatie krijgt met het gebeurde. Dat er in jou meer afstand komt tot die situatie. In feite trek je jouw met emotie geladen energie uit het verhaal terug doordat je de oordelen eruit weghaalt. Je zult merken dat een verhaal zonder energetische voeding jou loslaat. Op deze manier kun jij je verleden achteraf nog veranderen; niet de gebeurtenis zelf natuurlijk, maar wel jouw verhaal erover en daarmee ook je gevoelens.

Loslaten

Loslaten is niet ophouden met liefhebben, 
het is erkennen dat ik het niet voor een ander kan doen.

Loslaten is niet mezelf afsluiten, 
het is realiseren dat ik een ander niet kan beheersen. 

Loslaten is niet iets mogelijk maken, 
maar toestaan dat de dingen gaan zoals ze gaan. 

Loslaten is niet vechten tegen machteloosheid, 
maar accepteren dat de uitkomst zich niet dwingen laat. 

Loslaten is niet een ander willen veranderen of verwijten maken, 
maar het beste ervan maken voor mijzelf. 

Loslaten  is niet zorgen voor,
maar geven om de ander.

Loslaten is niet uit handen nemen, 
maar ondersteunen. 

Loslaten is niet oordelen, 
maar toestaan dat de ander ook maar gewoon een mens is. 

Loslaten is niet beschermen, 
maar toestaan dat de ander zijn eigen realiteit onder ogen ziet. 

Loslaten is inzien dat de ander zich niet laat controleren, 
dat ik alleen kan streven naar degene die ik droom te zijn. 

Loslaten is minder bang zijn en meer liefhebben.

Life is a journey, not a destination

Hoe leuk is het als je met iemand mag samenwerken waarmee je heel veel gemeenschappelijk hebt?

Joyce en ik mogen dit sinds een aantal weken ervaren.

Als je onze ontwikkeling, interesses en overeenkomsten leest, zou je verwachten dat we elkaar al jaren kennen.

Maar niks is minder waar…

Onze paden hebben elkaar nog niet zo heel lang geleden gekruist. Maar ik geloof erin dat alles begint op het juiste moment, niet eerder of later.

We hebben onze carrière allebei opgebouwd in de recreatiebranche in Kerkrade. Joyce als Office Manger bij Discovery Museum en ik als Hoofd P&O bij GaiaZOO.

Om onze enorme passie voor het ontwikkelen van mensen meer vorm te geven, zijn wij naast deze werkzaamheden, gestart met het volgen van diverse coachingsopleidingen.

Joyce heeft zich gespecialiseerd in mindfulness en voice dialogue en is aangesloten bij Nobco, waarbij mijn coaching stijl een combinatie is van systemisch werk en coachen op biografie (NOLOC aspirant-lid).

Nog niet zo heel lang geleden hebben we onze vertrouwde werkomgeving ingeruild voor het zelfstandig ondernemerschap en zijn we elkaar tegengekomen.

Ons Curriculum laat daarnaast zien dat we allebei woonachtig zijn in Kerkrade en uit hetzelfde geboortejaar komen. We zijn voetbalmoeders, boekenwormen, vurig, hondenliefhebbers en zeer gepassioneerd over ons werk als coach.

Samen lopen we nu op een nieuw pad, beide vanuit ons eigen bedrijf, met de kernwaarden vrijheid, gelijkwaardigheid en vertrouwen hoog in het vaandel.

Dat wat we gaandeweg ons pad tegenkomen en meemaken voegen we toe aan onze ervaring, we leren ervan en zetten onze reis voort met een onbekende bestemming.

Onze uitgebreide verhalen kun je lezen op https://www.bounce-up.nl/over-mij/ en https://colorfulrebelcoaching.nl/over-mij/.

Het muskushert

De mens reist de hele wereld af
Op zoek naar wat hij nodig heeft
Om het bij thuiskomst te vinden

– George Moore –

We zijn voortdurend op zoek naar onszelf. Een zoektocht die vooral buiten onszelf plaatsvindt; steeds op de verkeerde plekken. Door invloeden van buitenaf, gebeurtenissen, opvoeding & maatschappelijke factoren kan het zijn dat je verder af bent komen te staan van je ware aard en van je drijfveren. Op het moment dat jij je hiervan bewust wordt, kan de reis terug naar jezelf beginnen en ga je zien wat er al die tijd al was (want alle antwoorden en kennis draag je bij je).

Onderstaand verhaal over het muskushert illustreert deze zoektocht:

Een oude Indiase legende, verhaalt over een muskushert dat in de frisse lentelucht een mysterieus, hemels aroma ontwaart. Het draagt de belofte van vrede, schoonheid en liefde en verleidt hem ernaar op zoek te gaan.

Het dier wil de bron van deze heerlijke geur vinden en gaat op weg, bereid naar alle uithoeken te reizen. Hij beklimt gevaarlijke, besneeuwde bergtoppen, zoekt zijn weg door dampige regenwouden en trekt door verlaten woestijnvlakten waar geen einde aan lijkt te komen.

Waar hij ook komt, hij ruikt die heerlijke geur, zwak maar onmiskenbaar. Na jaren van zoeken komt zijn einde: het muskushert stort uitgeput ter aarde. In de val boort zijn gewei zich in zijn buik en plotseling is de lucht vervuld van het hemels aroma.

Terwijl hij stervend op de grond ligt, realiseert het dier zich dat hij de heerlijke geur al die tijd in zichzelf heeft meegedragen. Hij was zelf de bron.

Geven zonder te nemen…

Enige tijd geleden liep ik in Aken langs een zwerver die in een portiek lag te slapen en ik wilde mijzelf trainen in het “geven zonder te nemen”. Ik wilde hem iets geven zonder er iets voor terug te krijgen (een bedankje o.i.d.).

Ik ben een koffiezaak ingelopen, heb een broodje en koffie voor hem gekocht en heb dit naast hem neergezet. Hierna ben ik doorgelopen en heb me niet meer omgedraaid om zijn reactie te zien (hoe graag ik dat ook wilde!).

Ik gaf hem iets omdat ik dat graag wilde, niet om er iets voor terug te krijgen. Het kan dus best zijn dat deze beste man alles heeft weggegooid omdat hij niet van koffie houdt of omdat hij liever een biertje had gekregen.

Vraag jezelf eens af met welke intentie jij iets geeft. Geef jij om er iets voor terug te krijgen? Of geef je zonder er iets voor terug te verwachten en is de ander vrij in zijn reactie hierop?

Als jij iemand iets geeft en hij reageert niet zoals jij dat wilt (je hebt een verwachting), dan is de kans op teleurstelling erg groot en kan de relatie onder druk komen te staan.
Stel dat die zwerver boos was geworden omdat hij liever een biertje had gekregen terwijl ik vind dat hij dankbaar had moeten zijn…teleurstelling aan mijn kant!!!

Geven zonder te nemen zorgt ervoor dat jij plezier houdt in het geven en dat de ander zich vrij voelt in zijn reactie.

Re-integratie, Outplacement & Coaching

‘Wat is een tafelopstelling überhaupt’ vraag jij je wellicht af en wat kan het voor mijn werknemers betekenen?

Een tafelopstelling is een krachtige tool die ik inzet tijdens re-integratie, outplacement & coaching trajecten om de werknemer op deze manier inzicht te geven in wat er (onbewust) in hem speelt.

Tijdens een tafelopstelling maak ik gebruik van poppetjes. Deze poppetjes nemen de plaats in van belangrijke personen of elementen die in verbinding staan met zijn leven en kunnen b.v. betrekking hebben op zijn gezin, zijn werk, zijn ouders of een ziekte.

Door een tafelopstelling wordt het onbewuste innerlijke beeld zichtbaar en krijgt de werknemer te zien wat er speelt in hem, hij ziet wat zijn rol is, in welke situatie hij verkeert en wat zijn triggers en patronen zijn. Hij neemt dit beeld waar en kijkt van afstand naar zichzelf en hij ziet hoe hij zich verhoudt tot de personen of elementen om hem heen.

Het kan b.v. zijn dat een cliënt een slecht contact heeft met zijn vader en dat dit beeld ook terugkomt in de tafelopstelling; hij vindt dat zijn vader standvastiger, directer en besluitvaardiger moet zijn. Dit verlangen projecteert hij (onbewust) op zijn leidinggevende waarbij aan de leidinggevende een onmogelijke rol wordt toebedeeld en hij ook nooit aan dit beeld kan voldoen. Op het moment dat de werknemer deze (onrealistische) projectie terugneemt, kan hij zijn leidinggevende vanuit zijn plek als werknemer bekijken en opnieuw beoordelen wat er speelt.

Je werknemer kan wel wisselen van functie of van bedrijf, maar als hij geen inzicht krijgt in zichzelf, dan loopt hij in zijn nieuwe functie wederom vast in dezelfde (belemmerende) patronen.

#reintegratie #outplacement #coaching #spoor2 #tafelopstelling #dynamieken #patronen #triggers #systemischcoachen #persoonlijkleiderschap #groei #ontwikkeling #projecties

 

 

 

 

 

Schaduwwerk

Vaak ben je geneigd om veel van wat je overkomt op rekening van anderen te schrijven. Hoe vaak geef je anderen niet de schuld van wat je overkomt? En als jij je ergert aan iets, of je over iets opwindt, dan is het toch duidelijk dat dat veroorzaakt is door de buitenwereld? Want als de buitenwereld anders was geweest, dan had jij geen last van irritatie gehad.

Deze buitenwereld is niets meer dan een projectiescherm dat symbolisch weergeeft wat er zich in jouw binnenwereld afspeelt. Sla jij aan op iets in de buitenwereld, dan komt dat doordat jij iets herkent als deel van jezelf. Deze herkenning gaat gepaard met positieve of negatieve emoties en kan te maken hebben met talenten die jij nog niet hebt ontdekt, capaciteiten die jij hebt, maar die jij niet in jezelf vermoedt, of met verdringingen of problemen.

Voor dit deel van jezelf ben je blind en ook al is dit deel verdrongen of onontdekt, het is wel degelijk actief. Deze donkere en lichte delen wachten in je schaduw tot jij ze deel van jouw bewustzijn gaat maken. Zolang dat deze delen nog in je schaduw zitten (in je persoonlijk onbewuste), heb je er geen regie over en steken ze op de meest ongunstige momenten de kop op. Ze vormen als het ware je zwakke plek; hier ben je kwetsbaar, makkelijk te raken en emotioneel.

Samengevat kun je zeggen dat je reactie op de buitenwereld een reactie op je eigen (onbewuste) probleem is. Het zijn beelden uit jouw eigen onbewuste die een belichaming zoeken in de buitenwereld.

Het ontmaskeren van jouw projecties en vervolgens de inhouden ervan integreren in jouw bewustzijn wordt “schaduwwerken” genoemd. Door deze ontmaskering krijg je zicht op je emoties en ga je de boodschap ervan zien met als bijkomstigheid dat je anders zult omgaan met problemen en emoties, meer balans gaat ervaren en de regie terug in handen neemt.

Bron: Het projectiemechanisme – Karen M. Hamaker-Zondag

Bevrijd van angst

Onze diepste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze diepste angst is dat we immens krachtig zijn.

Het is ons licht, niet ons duister dat ons het meest beangstigt.
We vragen ons zelf af;
Wie ben ik, om briljant, slim, talentvol en prachtig te zijn?

Maar waarom niet?! Je bent een kind van God.
Je dient de wereld niet met valse bescheidenheid.

Er is niets verhevens in, jezelf klein te maken,
zodat andere mensen zich niet onzeker zullen voelen.

We zijn allemaal bedoeld om te stralen, zoals kinderen dat doen.
We zijn geboren om de glorie van God, die in ons is,
tot uitdrukking te brengen.
Dit is niet slechts weggelegd voor een enkeling van ons,
maar voor ons allen.

Als we ons eigen licht laten schijnen,
geven we onbewust anderen de vrijheid dit ook te doen.
Wanneer we bevrijd zijn van onze angst,
zal onze aanwezigheid automatisch anderen bevrijden.

Bron: Marianne Williamson

Overtuigingen

– Dat kan ik niet;
– Ik ben niet belangrijk;
– Hij neemt mij niet serieus;
– Ik mag niet genieten;
– Bij mij lukt nooit iets;
– Er zal wel weer iets mis gaan;
– Ik moet perfect zijn.

Overtuigingen zijn de bron van je gedachten. Ze geven betekenis aan gebeurtenissen en ervaringen en sturen uiteindelijk je gedrag. Als jij de overtuiging hebt dat je perfect moet zijn, kan dit ertoe leiden dat je uiteindelijk (uit angst om fouten te maken) helemaal niks doet.

Overtuigingen kunnen je enorm in de weg zitten en je het gevoel geven dat je geen keuze hebben.

Ooit hadden je overtuigingen een positieve waarde; ze boden bescherming, ze hielpen je bij het het vermijden van iets wat te zwaar was en bij het overleven. Alleen sommige overtuigingen zijn doorgeschoten of hebben te lang stand gehouden en zitten je nu in de weg.

Onderstaand verhaal over het baby olifantje onderschrijft dit:

In het circus werd een olifantje geboren. Omdat het circuspersoneel geen tijd had om continu op hem te passen, legden ze hem, als zijn moeder moest optreden, aan een stukje touw aan zijn poot vast aan een paaltje. Maar het jonge olifantje wilde spelen dus hij probeerde los te komen. Hij rukte en trok, maar telkens als hij dat deed, dan voelde hij een snerpende pijn in zijn poot. Na vele pijnlijke pogingen om los te komen legde het olifantje zich erbij neer en dacht: “Als ik wil spelen doet dat pijn, ik moet stil blijven liggen.”. Die gedachte hielp hem, want hij rukte en trok niet meer en hij had geen pijn meer.

Toen hij wat groter werd mocht hij zelf ook optreden en na het optreden legde men hem vast met hetzelfde stukje touw aan hetzelfde paaltje en telkens dacht de olifant: “Als ik mij rustig houd heb ik geen pijn!”

Zo ging dat jaren door …

De inmiddels volwassen olifant ligt nog steeds aan hetzelfde touwtje aan hetzelfde paaltje en beseft niet dat de omstandigheden zijn veranderd…

Dezelfde gedachte die hem vroeger hielp om geen pijn te hebben belemmert hem nu om een andere keuze te maken en vrij te zijn.

Bron: Coachen als professie van Ien van der Pol

De Herberg

Dit mens-zijn is een soort herberg
Elke ochtend weer nieuw bezoek.

Een vreugde, een depressie, een benauwdheid,
een flits van inzicht komt
als een onverwachte gast.

Verwelkom ze; ontvang ze allemaal gastvrij
zelfs als er een menigte verdriet binnenstormt
die met geweld je hele huisraad kort en klein slaat.

Behandel dan toch elke gast met eerbied.
Misschien komt hij de boel ontruimen
om plaats te maken voor extase…….

De donkere gedachte, schaamte, het venijn,
ontmoet ze bij de voordeur met een brede grijns
en vraag ze om erbij te komen zitten.

Wees blij met iedereen die langskomt
de hemel heeft ze stuk voor stuk gestuurd
om jou als raadgever te dienen.

De Herberg – Rumi